Uitvaartplechtigheid - Eddy Wally - Hugo Colpaert

Eddy,

Zoals vroeger heb ik hier alles laten klaarzetten. De micro, de luidsprekers.
Alles staat er zoals u het altijd graag had en ja, er is veel volk. Dat had je ook graag.
Hoe meer zielen, hoe meer vreugde.
Spijtig, ja zeer spijtig maar nu moet je niet zingen.
Je zou het zeker gewild hebben. Met al die mensen hier aanwezig, mensen die komen uit respect en medeleven, zou het moeilijk geweest zijn om jou te stoppen.
Je zou ze laten dansen, ze laten meezingen, ze laten lachen. Je zou ze een moment van vreugde en vrede geven. Ze moesten uit de bol gaan en dan de kick, jouw kick,  …het applaus.
En zo deden we verder, optreden na optreden, dag na dag, jaar na jaar. Het was je leven en ook het mijne. We waren professionals.

Vandaag moet je niets meer bewijzen. Je laatste lied is gezongen.
En het is stil. Zeer stil.
Bij velen onder ons hier aanwezig is het soms ondraaglijk stil, maar binnenin, in ons hart horen wij u … en zullen wij u blijven horen.
Maar wees gerust. We laten u niet in de steek. You will never walk alone.
De mensen houden van u en zullen blijven van u houden. Ik ook.

U had mij meerdere maal gevraagd om zorg te dragen voor uw dochter Marina en uw kleindochter Vanessa. Dit doe ik met hart en ziel en met alles wat in mijn mogelijkheden ligt. Wees gerust. Het is mijn familie.

Eddy, mijn waarde vriend, het is 32 jaar dat we elkaar kennen. We hebben alles meegemaakt. We hebben gelachen, we hebben geweend. Ik heb je verdedigd wanneer het moest en dat heb jij ook gedaan. Ik heb je veel geleerd en omgekeerd. We hebben veel gewerkt. Ja, heel veel gewerkt.  Weinig anderen konden ons volgen.
Velen hebben geprobeerd het geheim achter die sterke band te ontrafelen. Nooit zijn ze er in geslaagd. Niemand.

Steeds maakte je van iets negatief, iets positief. Je was vooral verdraagzaam. De eenvoud sierde je. Zo zei je veel tegen mij: “Ach, laat ze maar doen, want Eddietje pakt toch de  poen” en uiteindelijk was het toch allemaal reclame. Je zei: ”Hoe meer ze van mij spreken en schrijven hoe verder wij gaan geraken”. En je had nog gelijk ook. Je wordt fenomeen, held, icoon, cult held  en nog zo veel meer. En ik werd jouw kolonel met de uitgestippelde strategieën.
We bleven doorgaan. De wereld hebben we gezien. Alle media ben je gepasseerd in een sneltreintempo. Succes na succes. Niets kon ons tegenhouden. Iedereen had je nodig en een mega show waarin Eddy Wally ontbrak was ondenkbaar.

En plots, met al ons doen en laten, met al ons verhalen, met al ons belevenissen, staan we hier nu bij het afscheid van de man waar ik 32 jaar lief en leed mee gedeeld heb.  
Ik weet dat je gelukkig bent gestorven en dit is mijn troost. Je lijdensweg was lang maar toch bleef je tot de laatste dag de optimist die ik steeds heb gekend.
Ik zou een boek kunnen schrijven. Niet alleen een boek over onze intense gesprekken die we uren en uren voerden in de ritten van en naar de optredens, of thuis, maar ook van alle toevallige belevenissen die we samen mochten meemaken. We kenden elkaar door en door.

Vandaag scheiden onze wegen.
Je gaf mij de nodige opdrachten. Ik doe verder, maatje.

Ik wil ook alle mensen danken voor hun aanwezigheid omdat één van mijn krachtlijnen in mijn werk het afdwingen van  respect voor jouw persoon betekende. Ik voel dat ik daar door de jaren heen ben in geslaagd. Eddy, jij als geen ander weet dat. En jullie hier aanwezig bewijzen dit.

Ik wil zeker een pluim naar Marina werpen, omdat ze dag na dag haar papa niet in de steek heeft gelaten de laatste 4 jaar. Niemand kan haar iets verwijten. Ze heeft er alles aan gedaan om deze moeilijke periode zo aangenaam mogelijk te maken voor haar vader. Hij kon haar niet missen.
Ook Vanessa heeft haar pépé kunnen amuseren met spontane bezoekjes en hulp.
Een hechte familie kan wonderen doen zeker in periodes wanneer het minder gaat.

Burgemeester Bruggeman heeft de familie op de best mogelijke wijze gesteund, waarvoor mijn bijzondere dank.

Binnen de carrière van Eddy zijn er nog vele personen die wij niet mogen vergeten. Verschillende personen heb ik nooit persoonlijk gekend maar toch wil ik in het bijzonder wijlen Johnny Hoes vernoemen die de juiste muzieknummers heeft geschreven en die het geduld heeft opgebracht om ze door Eddy te laten brengen op een manier dat ze niemand kon brengen.

We gedenken vandaag ook Mariëtte. Uw lieve vrouw. Steeds stond ze ’s nachts voor ons klaar met eten en drinken alsof we na lange tijd uitgemergeld van de woestijn kwamen. Ze hield ook de agenda en het uurwerk in het oog. Ze was attent en droeg je op handen!

Iedereen werkte dus mee aan die succesvolle carrière want alleen, beste Eddy, zou het niets geweest zijn.
Dan namen we vandaag geen afscheid van de meest populaire zanger van België.

Maar je had een bijzondere eigenschap. Een eigenschap kenmerkend voor een groot bedrijfsleider. Je spande immers altijd het juiste paard voor de kar.

Vandaag , mijn vriend, laat ik je gaan, je verdient de rust en de roem. Je hebt er voor gewerkt, je hebt er voor geleefd als geen ander. Proficiat daarvoor.
Ik ben fier zo een vriend te hebben en ik ben bijzonder dankbaar voor alle avonturen die we samen mochten beleven. Eddy is niet meer maar wat blijft is de herinnering aan een eeuwigdurende vriendschap!

Vaarwel, mijn vriend. Het gaat je goed. Vaarwel.

Tekst: Hugo Colpaert (manager van Eddy Wally)
Voorgelezen door: Ivan Saerens

Uitvaartplechtigheid - Eddy Wally - Hugo Colpaert geschreven door JBG - 14 February 2016 in default



Reageer

(*)
(*) wordt niet getoond